صفات مشخصه کودک ناسازگار

عوامل موثر بر رشد کودک – هم دلی

چگونه به کودک آسیب پذیر خود کمک کنید

ناسازگاری
برخی صفات شخصیتی نامطلوب به شکلی در تمام کودکان تظاهر می‌یابند. این صفات وقتی ظاهر می‌شوند به نظر بی‌خطر می‌آیند و ما معمولاً بدون این‌که تلاش جدی برای اصلاح آن‌ها بکنیم، اجازه می‌دهیم استمرار یابند. هیچ صفتی از این نوع اگر به‌تنهایی، یا حتی همراه با چند صفت معدود دیگر، دیده شود نباید به خودی خود موجب نگرانی شود. موارد زیر برخی از صفات کودکان ناسازگار را به ترتیب کاهش فراوانی نشان می‌دهد.

صفات مشخصه کودک ناسازگار
– فعالیت بیش از حد (منظور فعالیت بی‌هدف است نه فعالیت هدف‌دار و طبیعی)
– کارها را به پایان نمی‌رساند
– وول می‌خورد
– نمی‌تواند سر غذا آرام بنشیند
– بازی‌ها را تا انتها انجام نمی‌دهد
– اسباب‌بازی‌ها و اثاثیه را از فرط دست‌کاری خراب می‌کند
– زیاد حرف می‌زند
– فرامین را اطاعت نمی‌کند
– بی‌دست و پاست
– با بچه‌های دیگر دعوا می‌کند
– دمدمی مزاج است
– دیگران را آزار می‌دهد
– انضباط‌پذیر نیست
– خودش را به دردسر می‌اندازد
– مشکلات گفتاری دارد
– کج‌خلقی می‌کند
– به تمام داستان گوش نمی‌دهد
– لجباز است
– به سختی به رخت‌خواب می‌رود
– عصبی مزاج است
– بی‌احتیاط است
– بین هم‌سالان خود محبوبیتی ندارد
– ناشکیباست
– دروغ می‌گوید
– مستعد حوادث است
– تشک خود را خیس می‌کند
– مخرب است
اما اگر بیش از چند ناسازگاری در یک کودک دیده شود، می‌توان او را دارای شخصیت ناسازگار و این علائم را به عنوان علائم خطر در مورد دردسرهای آینده محسوب کرد. به عنوان مثال بیشتر بچه‌ها وول می‌خورند و بدن خود را تکان می‌دهند. این امر به خودی خود نبایستی باعث نگرانی شود مگر این‌که علائم دیگری، مثل ناتوانی در تمرکز حواس، ناشکیبایی، بی‌فکری و نسنجیده عمل کردن، یا فعالیت افراطی بی‌هدف، نیز در کودک دیده شود. وجود مجموعه این صفات باید موجب نگرانی شود زیرا همه آن‌ها نشانگر ضعف سازگاری فردی و اجتماعی هستند.
ولی به صرف این‌که کودک شما احتمالاً در زمان‌های مختلف دچار یک یا چند مورد از این صفات شود، نباید برچسب کودک مشکل‌دار به او زد. عادات بدی مثل این‌ها آن‌قدر شایع هستند که بسیاری از آن‌ها را، به‌ویژه اگر فقط به مدت کوتاهی دوام داشته باشند، باید قسمتی از رشد و تکامل طبیعی کودک دانست.