

رشد ذهنی
وزن مغز کودک در طی سال اول زندگی دو برابر میشود. این افزایش وزن تا حدودی ناشی از افزایش تعداد سلولهای مغزی و تا حدودی به دلیل رشد «اتصالات» بین سلولها و قسمتهای مختلف مغز است. بدون این اتصالات انسان قادر به فکر کردن نخواهد بود و یادگیری نیز از طریق این اتصالات شروع میشود.
این اتصالات در نوزاد هنگامی که وی به چیزی علاقهمند میشود و تلاش ذهنی میکند، شروع به تشکیل یک شبکه میکنند. هنگام تحریک هر یک از حواس کودک، همین کار انجام میگیرد. بنابراین از بدو تولد، هر صدا، تصویر، تماس، احساس، بو، و مزه موجب ساخته شدن اتصالات بیشتری میشود.
ایجاد درک عمومی مستلزم کنار هم قرار گرفتن قسمتهای متعددی است. برای پیشرفت رشد ذهنی بایستی بینایی ، شنوایی ، حافظه ، و مهارتهای حرکتی با هم پیش بروند. قوای عقلی کودک برای درک اینکه در اطراف او چه میگذرد وابسته به حواس و حرکات بدن میباشد. به عنوان نمونه، بدون بینایی، کودک نمیتواند یک اسباببازی را ببیند. بدون حافظه، اسباببازی مورد علاقهاش او را هیجانزده نمیکند. بدون هماهنگی مغز و عضلات، کودک نمیتواند دستش را بهسوی اسباببازی در حال حرکت دراز کند. بدون هماهنگی دست و چشم،کودک نمیتواند اسباب بازی را بگیرد. بدون گرفتن و بازیکردن با اسباببازی، کودک نمیتواند تصوری از آن اسباببازی داشته باشد.
همگام با افزایش درک عمومی، بسیاری از مهارتهای مغزی و بدنی به سرعت رشد میکنند و توسعه مییابند. برخی از عوامل تعیین کننده در این زمینه عبارتاند از: اجتماعی بودن، شخصیت کودک، و محیطی که والدین برای او ایجاد میکنند.
برای مشاهده مراحل رشد ذهنی کودک لینک های زیر را ببینید: