نشانه های خواب نوزاد
بعضی از بچه ها به هنگام احساس خواب، نشانه های خاص خود را نشان می دهند؛ با توجه به نشانه ها و علائم، متوجه خواهید شد که او نیاز به خواب و یا کمی استراحت دارد.
بیشتر ناآرامی می کنند، پلک های شان روی هم می افتد، تحرک آن ها کم تر می شود، سرشان را روی زمین می گذارند. می خواهند او را بغل کنید و یا شیر بدهید.
بچه ها هم مانند بزرگ ترها وقتی خوابشان می آید خمیازه می کشند و قدرت تمرکزشان را از دست می دهند.
وقتی سن شان به حدی می رسد که می توانند سرشان را کنترل کنند: نگاهشان را از اشخاص و اشیاء دور می کنند. اگر آن ها را در آغوش خود داشته باشید سعی می کنند سرشان را در سینه شما پنهان کنند.
وقتی کنترل اندام هایشان را به دست آورند، بچه های خسته چشمان شان را می مالند، گوش های شان را می کشند و یا صورت های شان را می خارانند.
وقتی به حرکت درآیند، بچه های خسته تعادل شان را از دست می دهند و کمتر با اسباب بازی هایشان بازی می کنند. اگر آن ها را بلند کنید به کمرشان قوس می دهند و به عقب تاب می خورند.
وقتی بتوانند چهار دست و پا بروند یا راه بروند، به هنگام خستگی هماهنگی و تعادل شان را از دست می دهند. اگر بخواهند خودشان را از جایی بالا بکشند سقوط می کنند و اگر راه بروند تلوتلو می خورند.
اگر کودک شما شاد و با نشاط بازی می کند ولی به تدریج آثار بداخلاقی و ناآرامی در او آشکار می شود و نسبت به محرک ها به سرعت واکنش نشان می دهد، احتیاج به استراحت دارد. او را به آرامی در آغوش خود حرکت دهید.
بعضی اوقات کودک فقط احتیاج دارد چند لحظه ای در آغوش مادر استراحت کند در این صورت پس از چند دقیقه او را رها کنید تا بازی کند. در غیر این صورت مدت دیگری تأمل کنید تا بخوابد.
همه ما تجربه کرده ایم که گاهی به اتاق کودک می رویم و متوجه می شویم که در شرایطی غیرعادی روی نیمکت، زیر یک میز و یا شاید درست وسط اتاق خوابیده است. بعضی بچه ها حتی منتظر نمی شوند تا یک نفر نشانه ها را دریافت کند و می خوابند.
به طور کلی نشانه های ظهور خواب در کودکان را می توان در سه مرحله معرفی کرد:
کودکان هر بار بخوابند این مراحل را پشت سر می گذارند. تمام فرایند کار حدود 20 دقیقه به طول می انجامد.
مرحله اول: کودک نمی تواند بگوید که خوابش می آید، اما خمیازه می کشد و نشانه هایی از خستگی بروز می دهد. وقتی سه بار خمیازه کشید او را در رخت خوابش قرار دهید. اگر این کار را نکنید کودک گریه می کند، اما به مرحله دوم نمی رود.
مرحله دوم: در این مرحله کودک به جایی خیره می شود، که سه تا چهار دقیقه طول می کشد. چشمان کودک باز است، اما به راستی نمی بیند.
مرحله سوم: کودک حالا شبیه کسی است که در قطار نشسته و مرتب به حالت چرت می رسد. سرش در هر لحظه به سمتی متمایل می شود. کودک این کار را سه تا پنج بار تکرار می کند و بعد به دنیای رویا فرو می رود.