بدجفتی دندانها
درست روی هم جفت نشدن دندانهای بالا و پایین را بدجفتی مینامند. فقط اگر دندانها چنان کج یا نابهجا باشند که امکان صدمه به آنها وجود داشته باشد، زشت به نظر برسند، یا تمیز کردن آنها دشوار باشد، که به نوبه خود خطر پوسیدگی یا مشکلات لثه (التهاب لثه) را افزایش میدهد، درمان لازم خواهد بود.
علت
بدجفتی دندانها اغلب از تراکم زیاد دندانها ناشی میشود. حدود دو سوم کودکان 12 ساله مشکل تراکم دندانها را دارند. این عارضه معمولاً ارثی است و با رشد و شکل گرفتن فکها و دندانهای کودک بروز میکند. افتادن زودرس دندانهای شیری به علت پوسیدگی یا صدمه نیز ممکن است موجب این عارضه شود، زیرا باعث میشود دندانهای دیگر به سمت فضاهای خالی منحرف شوند و جا برای دندانهای دائمی تنگ شود. دندانهای بیش از حد متراکم ممکن است به شکل کج، روی هم، یا بیرون زده رشد کنند.
علت دیگری برای بدجفتی دندانها که ارثی است و شیوع کمتری دارد روی هم قرار نگرفتن فکهاست، که موجب میشود دندانهای بالا جلوتر یا عقبتر از دندانهای پایین قرار گیرند.
مراجعه به دندانپزشک
مراجعه منظم به دندانپزشک در هر 6 ماه یکبار امکان نظارت دندانپزشک را بر رشد دندانها و فکها فراهم میسازد. با این حال اگر در مورد دندانهای کودک نگرانید یا خود او نگران ظاهر خود است، هرچه زودتر وقت دندانپزشکی بگیرید. دندانپزشک ممکن است توصیه کند که صبر کنید تا ببینید بدجفتی با رشد فکها خود به خود اصلاح میشود یا نه. اگر درمان لازم باشد، کودک به ارتودنتیست معرفی میشود.
درمان
ارتودنسی معمولاً در 11 تا 13 سالگی انجام میشود. اگر دندانها بیش از حد متراکم باشد، ارتودنتیست ممکن است بعضی از آنها را بکشد یا دندانها را اصطلاحاً سیمبندی کند. سیمبندی ممکن است ثابت یا متحرک باشد. سیمها به دندانها فشار میآورند تا به محل مناسب خود هدایت شوند.
در روشی دیگر، از وسیلهای به نام بیوبلوک که کودک آن را گاز میگیرد برای هدایت رشد فکها استفاده میشود. ارتودنسی ممکن است تا 2 سال طول بکشد. عدم تطابق فکها با جراحی قابل اصلاح است.
سیمبندی ثابت
این روش پرکاربردترین روش برای اصلاح بدجفتی دندانهاست. بستهایی به دندانها متصل میشود. سیمهای انعطافپذیری نیز به بستها متصل میشود که به دندانها فشار میآورند و آنها را جابهجا میکنند.