لبخند زدن نوزاد

زیباترین تغییر نوزاد در ماه اول، تبسم و لبخند اوست.

درباره لبخند نوزاد و زمان شروع و انگیزه آن عقاید مختلفی وجود دارد؛ بعضی، لبخند نوزاد را نشان دهنده نشاط او و برخی آن را بی‌معنی می‌دانند.

لبخندهای نوزاد را بر حسب انگیزه، می‌توان به دو گروه درونی و بیرونی تقسیم کرد.

در هفته اول، تبسم نوزاد انعکاس خوبی از احساس رضایت درونی او می‌باشد.

این لبخندها که خنده خواب نام دارند، معمولاً هنگام خواب رفتن مشاهده می‌شوند و دارای شکل‌های مختلفی هستند. گاهی در یک طرف و گاهی در دو طرف لب ظاهر می‌شوند. برخی سریع و کوتاه و برخی چندین ثانیه طول می‌کشند.

لبخندهای درونی با نشانه‌های دیگری نیز همراه‌اند که حاکی از راحتی اوست. نوزاد کاملاً راحت می‌خوابد و دست‌های او در کنارش آزاد و شل می‌شود. غالباً پس از احساس راحتی و آروغ زدن لبخند می‌زند.

تبسم‌های نوزاد در ماه اول نشانه رضایت درونی و احساس راحتی است.

در طی ماه اول، گاهی محرک‌های بیرونی، مثل قیافه و لبخند پدر و مادر، باعث تبسم نوزاد می‌شود. این لبخند اجتماعی که شور و نشاط زیادی به اطرافیان می‌بخشد، معمولاً زودتر از ماه دوم شروع نمی‌شود. والدین از مشاهده این لبخند به وجد می‌آیند و با پی بردن به احساس رضایت نوزاد، خود نیز احساس شادی می‌کنند. هماهنگی و هم‌زمانی بین شادی نوزاد و والدین، نوعی پیوستگی و دلبستگی می‌آفریند که گرچه در بیان و بر زبان نمی‌آید، ولی احساس آن در دل وجود دارد.