دمل

دُمَل
دمل برآمدگی پر از چرک و دردناکی در پوست است که هرگاه پیاز مو آلوده به میکروب شود به وجود می‌آید. منبع آلودگی معمولاً معلوم نیست، اما بینی بعضی از افراد حامل میکروب‌های مربوطه است. دمل بیشتر در نواحی مرطوب، هم‌چون زیر بغل و کشاله ران، و پشت گردن ظاهر می‌شود.

علائم
دمل معمولاً به صورت برآمدگی کوچک قرمز رنگی شروع می‌شود که به مرور از چرک پر و بزرگ‌تر می‌شود. علائم عمده آن عبارت‌اند از:
– حساسیت و دردناکی اطراف دمل
– «سر» زردرنگ چرکی در مرکز دمل
بیشتر دمل‌ها سر باز می‌کنند و چرک آن‌ها خارج می‌شود. گاهی نیز چرک جذب بافت‌های اطراف می‌شود. اکثر دمل‌ها ظرف 2 هفته خوب می‌شود.

ظاهر دمل
دمل توده‌ای است پوشیده از پوسته‌های سفید رنگ پوست مرده. چرک از دَلَم نشت کرده و پوسته مایل به رنگ سبزی را در مرکز آن ایجاد نموده است. پوست اطراف قرمز است زیرا عفونت گسترش یافته است
شیوه کمکی
اگر دملی در حال سرباز کردن است به آن پماد سولفات منیزیم (قابل تهیه بدون نسخه پزشک) بزنید و روی آن را بپوشانید. گاهی با این کار، دمل زودتر سرباز می‌کند و بهبود می‌یابد. وقتی دمل سر باز کرد، چرک خارج شده را با دقت با پنبه آغشته به محلول ضدعفونی کننده پاک کنید و روی دمل چسب بزنید. از فرو کردن چیزی یا فشردن دمل برای این‌که بترکد پرهیز کنید زیرا ممکن است موجب گسترش عفونت شود.
اگر دمل بیش از دو هفته بماند یا خیلی بزرگ یا دردناک باشد، یا اگر کودک مرتب دچار دمل می‌شود، باید پزشک او را معاینه کند.

روش پزشک
پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک خوراکی برای رفع عفونت تجویز شود. گاهی پزشک برش کوچکی در دمل ایجاد می‌کند تا چرک خارج شود. اگر بدن کودک زیاد دمل می‌زند، ممکن است پزشک یک پماد آنتی‌بیوتیک برای زدن به داخل بینی کودک تجویز کند. هم‌چنین ممکن است توصیه کند که کودک با صابون ضدعفونی‌کننده حمام کند و هنگام استحمام، یک محلول ضدعفونی کننده به آب وان حمام اضافه شود.