وسیله بازی بیش از اندازه یعنی تحریک بیش از اندازه کودکان

تحریک بیش از حد کودکان
وسیله بازیِ بیش از اندازه یعنی تحریک بیش از اندازه
بسیاری از والدین یا به بازی کودک کم‌توجهی می‌کنند و متوجه نیستند که کودک با نگاه کردن مطالب فراوانی می‌آموزد، یا برعکس، انواع اشیاء و تصاویر رنگی را به فرزندشان نشان می‌دهند. هیچ کدام از این دو مفید نیستند. تجربه نشان داده است اغلب والدین روش دوم را اعمال می‌کنند. در این زمان است که جیغ و شیون کودک بلند می‌شود و مادرش می‌پرسد:
«چه مشکلی برای کودکم پیش آمده است که مرتب جیغ می‌کشد و گریه می‌کند!»
و بعد، صدای پدر را می‌شنویم که قصد دارد او را آرام کند.
مادرش می‌گوید: «داشت بازی می‌کرد. چند لحظه‌ای روی تاب بود، بعد ناگهان شروع به بدخلقی کرد. او را روی صندلی‌اش نشاندیم. از صندلی هم خوشش نیامد، از این رو او را روی پتویش گذاشتیم و عروسک کوکی‌اش برای او شعر خواند. حالا فکر می‌کنیم خسته است، اما خوابش نمی‌برد.»
موضوعی که این مادر متوجه نیست این است که وقتی کودکشان را تاب می‌دهند، وقتی او را روی صندلی‌اش می‌گذارند. وقتی او را روی پتویش می‌خوابانند، صداهای زیادی تولید می‌شود و کودک صحنه‌های متعددی را تماشا می‌کند و در نتیجه بیش از اندازه تحریک می‌شود.
اسباب‌بازی‌های پر سر و صدا را از نوزادتان دور کنید. خواهید دید که او به آرامش می‌رسد.
البته لازم است که برای بچه‌ها شعر و لالایی بخوانیم. باید به آن‌ها رنگ‌های متنوع و روشن را نشان دهیم و حتی برای‌شان اسباب‌بازی بخریم. اما وقتی در این کارها افراط می‌کنیم، بچه‌ها بیش از اندازه تحریک می‌شوند.
برای آن‌ها بیرون آمدن از فضای آرام و ساکت شکم مادر به قدر کافی دشوار هست. کودک به محض تولد با نورهای روشن اتاق زایمان روبه‌رو می‌شود، وسایل جراحی را می‌بیند. با دارو و دست اشخاص مختلف آشنا می‌شود. توجه داشته باشید هر کودک، موجود منحصر به فردی است. بعضی‌ها از دیگران حساس‌ترند. اما تولد یافتن برای اغلب آن‌ها تحریکی بیش از آن است که بتوانند تحمل کنند.
اگر بر مناظر و سر و صدای طبیعی منزلتان افزوده شود – تلویزیون، رادیو، حیوانات دست‌آموز، اتومبیل‌هایی که از نزدیکی خانه شما عبور می‌کنند، صدای جاروبرقی، صدای ماشین چمن‌زنی و ده‌ها وسیله برقی دیگر- تحمل این‌ها برای کودکی که وزنش هنوز به 5 / 4 کیلوگرم نرسیده دشوار است.

بچه‌ها و شنیدن سر و صدای خانه
اغلب به والدین توصیه می‌شود که کودک خود را به سر و صدای موجود در خانه عادت دهند. آیا شما دوست دارید نیمه شب، وقتی در خواب هستید، کسی به اتاق خواب شما بیاید و صدای رادیو را یک‌مرتبه بلند کند؟ این گونه هرگز نمی‌توانید استراحت کنید. اگر با فرزندتان هم همین رفتار را بکنید کار درستی انجام نداده‌اید.

آن‌چه بر کودک شما تأثیر می‌گذارد
شنیداری: حرف زدن، زمزمه کردن، ضربان قلب، لالایی
دیداری: کارت‌های سیاه و سفید، اشیاء راه راه، اشیاء متحرک، چهره‌ها، محیط
بساوایی (لامسه): تماس با پوست – لب – مو، نوازش کردن، ماساژ دادن، آب، پنبه، پارچه
بویایی: انسان‌ها، بوی نخستین غذا، عطر، ادویه
ذائقه: شیر، سایر غذاها
حرکت: تکان دادن، جابه‌جا کردن، چرخاندن، تاب دادن، سوار کردن (کالسکه- اتومبیل)