تأثیر غذا بر جنسیت فرزند

آیا می‌توان غذاهایی را خورد که منجر به تولد نوزادی با جنسیت دلخواه شود؟

اغلب محققان معتقدند که چنین چیزی صحت ندارد. آن‌ها برای اثبات نظر خود به این نکته اشاره می‌کنند که سلول‌های بدن مکانیسم‌های تنظیمی ویژه‌ای برای خود دارند و همین مکانیسم‌ها سطح ترکیبات عناصر گوناگون موجود در سلول‌ها، مانند عناصر حیاتی، را بین حداقل و حداکثر معینی ثابت نگه می‌دارد.

نظر متخصصان بریتانیایی نیز کم و بیش مبهم است. به دو نمونه از این اظهار نظرها توجه کنید:

«هیچ مدرک علمی و مستندی وجود ندارد که نشان دهد برنامه غذایی در این امر بی‌تأثیر است.»؛ «من فکر نمی‌کنم که پزشکان درگیر این مسئله کار مهمی انجام می‌دهند، اما معتقدم که آن‌ها در کارشان کاملاً صادق‌اند. به هر حال، تا زمانی که این آزمایش‌ها پایه‌های مستند علمی نداشته باشند و نتایج آن‌ها نیز در نشریات معتبر منتشر نشود، چنین نظریه‌هایی در حد همان نظریه باقی می‌مانند.»

نظریه برنامه غذایی و جنسیت کودک بر پایه چهار نوع املاح معدنی حیاتی استوار است که به طریقی در بدن تأثیر می‌گذارند و سبب می‌شوند که احتمال لقاح اسپرم X یا اسپرم Y با تخمک بیش‌تر شود.

این املاح عبارتند از: سدیم، پتاسیم، کلسیم و منیزیم.

بنابر نظریه برنامه غذایی، برای دختردار شدن، زن باید تا جایی که می‌تواند از مواد غذایی حاوی کلسیم و منیزیم استفاده کند، این بدان معنی است که او همراه با دیگر مواد غذایی، مقدار زیادی شیر بنوشد.

اما برای پسردار شدن، مصرف مقدار زیادی سدیم و پتاسیم توصیه می‌شود، این به معنی مصرف زیاد نمک طعام است.

تشویق زنان به مصرف نمک طعام، نظریه‌ای است که متخصصان امور بهداشت و درمان را به وحشت می‌اندازد؛ بنابر شواهد موجود، همین مقدار نمکی که هر روز می‌خوریم، عامل مؤثری در بروز بسیاری از موارد فشار خون بالاست.

متخصصان تغذیه به دو دلیل با این برنامه غذایی خاص مخالفت می‌کنند:

1. خوردن مقدار زیاد نمک بی‌تردید برای برخی از زنان خطرناک است، مانند زنانی که سابقه یا زمینه فشار خون بالا را دارند.

2. پیروی از برنامه‌های غذایی محدود کننده پیش از بارداری، به راحتی می‌تواند منجر به برنامه‌ای غیر متعادل، و در نتیجه، محرومیت از بسیاری مواد غذایی خاص شود، درست در همان زمانی که برای حفظ سلامتی مادر و کودک احتمالی او، مصرف فراوان همه نوع مواد غذایی بسیار ضروری است.

بر خلاف باور بسیاری از مردم، نمک طعام (کلرید سدیم) ماده‌ای حیاتی برای همه موجودات زنده است. نمک مقدار مایعات داخل و خارج سلول‌های بدن را تنظیم می‌کند و این محلول نمکی (مایعات داخل و خارج سلولی) بافت‌های ما را همواره مرطوب نگه می‌دارد. یکی از متخصصان، رطوبت نمکی موجود در بدن را به گونه‌ای هنرمندانه به «اقیانوس‌هایی مینیاتوری» تشبیه کرده است که در میان سلول‌های پوست محبوس مانده‌اند.

اما برای برآورده ساختن نیاز بدن به این ماده، خوردن یک یا دو گرم – کمتر از نصف قاشق چای خوری – نمک در روز کافی است. البته ما در عمل، هر روز به شکلی افراطی بین ده تا دوازده گرم، یعنی بیش از دو قاشق چای خوری، نمک می‌خوریم.

علت این امر آن است که تقریباً همه غذاهای کنسروی و آماده – نه فقط غذاهای تفننی شور، مثل چیپس – حاوی مقدار زیادی نمک‌اند. هم‌چنین در محصولاتی مثل شکلات فوری (محصولی شبیه قهوه فوری)، انواع دسرهای آماده، غذاهای کارخانه‌ای ویژه صبحانه و بسیاری از کیک‌ها و بیسکویت‌ها مقدار زیادی نمک به صورت نهفته وجود دارد. علت وجود این همه نمک در این محصولات آن است که به کینگ پودر، مواد نگه‌دارنده (نیترات سدیم و بنزوییت سدیم) و انواع اسانس‌ها (منوسدیم گلوتامیت) از مقدار زیادی سدیم تشکیل شده‌اند. حتی ویتامین «ث» افزوده شده در برخی از این محصولات به شکل سدیم اسکوربیت (ترکیب دیگری از سدیم) است.

هیچ دلیل محکمی وجود ندارد که اثبات کند افراط در مصرف نمک سبب فشار خون بالا می‌شود، اما شواهد غیر مستقیم و ضمنی مربوط به این مسئله بسیار است. به طور قطع، اگر کسی که دچار فشار خون بالاست از نمک کم‌تری در غذاهایش استفاده کند، فشار خون وی کاهش می‌یابد، هر چند که احتمالاً استفاده از داروهای فشار خون نیز به همان اندازه برایش ضروری است.

پزشکان معتقدند که اغلب ما از طریق تعریق و دفع ادرار می‌توانیم از این نمک اضافی خلاص شویم، اما بدن بعضی از افراد فاقد این سیستم ایمنی ضروری است. فشار خون بالا حالتی بسیار شایع – و بالقوه خطرناک – است که بسیاری از مردم از ابتلای خود به آن آگاهی ندارند. به همین دلیل، اگر عموم مردم به تأثیر نمک در برنامه غذایی خود توجه داشته باشند، به طور قطع آثار مثبت این ملاحظه عمومی در افراد مبتلا نیز مشاهده خواهد شد. هر چند که فشار خون بالا می‌تواند به سکته مغزی و حمله‌های قلبی منجر شود، اما خود فشار خون بالا هیچ نشانه‌ای ندارد، فقط در صورت اندازه‌گیری فشار خون می‌توان از وجود چنین مشکلی در بدن خود آگاه شد. توصیه متخصصان تغذیه فقط همین است که از مصرف زیاد نمک در غذاهای‌تان اجتناب کنید. با پیروی از همین توصیه ساده، می‌توان مقدار نمک مصرفی خود را به نصف رساند.

به طور قطع، با وجود چنین طرز تفکر فراگیری، غیرمنطقی به نظر می‌آید که مادر باردار مقدار نمک مصرفی خود را زیاد کند و اگر به هر شکلی از این نمک اضافی اجتناب کند، نیز نمی‌تواند در برنامه تعیین جنسیت نوزاد به هدف مورد نظر برسد.

طرفداران نظریه برنامه غذایی نیز معتقدند که فقط پاشیدن مقداری نمک روی غذا یا بیش‌تر شیر نوشیدن برای ایجاد تغییر در نتیجه کار کافی نیست. پس مقدار مواد معدنی گنجانده شده در کنار مکمل‌های غذایی را باز هم بیش‌تر کردند.