اختلال بلع – توانایی مکیدن برای نوزادان

اختلال بلع
توانایی مکیدن برای نوزادان بسیار حیاتی است و بیشتر نوزادان به موقع به دنیا آمده (تِرم) و سالم بلافاصله بعد از تولد قادر به مکیدن سینه مادر و یا شیشه شیر هستند اما این توانایی در نوزادان نارس با تأخیر بیشتری رخ می‌دهد. برای بلع دهانی مؤثر لازم است مکیدن، بلعیدن و تنفس به گونه‌ای هماهنگ باشد تا کودک بدون هیچ مشکلی شیر را قورت بدهد. برای مکیدن سالم حرکات مناسب لب‌ها، گونه‌ها، زبان و کام لازم است. و در عین حال شرایع بلع باید به گونه‌ای باشد تا شیر موجود در دهان، وارد ریه‌های کودک نشود.
هماهنگی حرکات اعضای مذکور به هدایت عصبی- مغزی سالم نیاز دارد. پس بروز بیماری در هر یک از اعضای فوق یا بیماری‌های مغز می‌تواند باعث بروز اختلال مکیدن شود.
25 درصد از کودکان، درجات متفاوتی از اشکال در شیرخوردن را خواهند داشت. علت این اختلالات می‌تواند ناهنجاری‌ها، داروها، نارسی یا مشکلات رفتاری باشد.
کودکانی که دارای شکاف کام یا لب هستند یا فلج مغزی دارند، در معرض بروز اختلال بلع، بیش از سایر موارد خواهند بود.
رفتارهای مناسب تغذیه‌ای نیز در تکامل شیرخوردن اطفال تأثیر بسزایی دارد.
عدم ایجاد ارتباط مناسب و صحیح مادر با شیرخوار، منجر به اختلال در تغذیه او می‌شود.
بسیاری از علل اختلال بلع و شیرخوردن نوزادان به دلیل بی‌تجربگی مادران است و با بهبود تکنیک شیردهی، این مشکلات برطرف می‌شود.
مشکلات ساختمانی منجر به اختلال بلع به توجه خاص تیم پزشکی و پی‌گیری‌های طولانی‌مدت نیاز دارد.