دمای اتاق نوزاد
دمای اتاق نوزاد
۲۶ اسفند, ۱۳۹۵
خطرات اطراف کودک
۵ فروردین, ۱۳۹۶

انتخاب تخت و تشک مناسب برای کودک و نوزاد

زمان جداسازی اتاق کودک از والدین

لزوم تنها خوابیدن کودک

برخی خانواده‌ها معتقدند که اگر فرزندشان کنار آن‌ها بخوابد، آرامش خواهد داشت و اگر نیمه شب ترسید، با لمس پدر یا مادر، احساس امنیت می‌کند، و اگر کابوس دید یا دچار مشکل شد، راحت‌تر می‌توان به او رسید و او را آرام کرد.

برخی پزشکان و روان‌شناسان، به «شراکت در خواب» معتقدند و همین شیوه را پیشنهاد می‌کنند.

ما به چند دلیل معتقدیم که بهتر است محل خواب کودک جدا باشد:

  1. روابط زناشویی زن و مرد:

در صورت خواب اشتراکی، روابط زناشویی زن و مرد در حضور کودک انجام می‌شود و آثار مخربی روی او خواهد داشت؛ زیرا ممکن است در آینده، با بلوغ زودرس، دچار انحرافات جنسی شود.

پیشنهاد میکنم رابطه جنسی تازه والدین را بخوانید.

امام باقر علیه‌السلام نیز می‌فرماید:

«از آمیزش در جایی که کودکی تو را ببیند بپرهیز؛ کودکی که می‌تواند آن عمل را به خوبی برای دیگران وصف کند.»

اگر کودک در سنی باشد که این پدیده را درک نکند، به جهت همین عدم درک، اضطراب، او را فراخواهد گرفت.

  1. وابستگی به والدین:

کودکانی که در اتاق والدین می‌خوابند، وابستگی بیش‌تری به آنان دارند و ممکن است در آینده، به استقلال آن‌ها لطمه وارد شود.

 

جداسازی کودک برای خواب

مطلوب است کودک از والدین خود جدا باشد و در اتاقی مستقل بخوابد.

بهترین زمان جدایی، ۱۲ تا ۱۸ ماهگی است؛ چرا که تا این سن، هنوز به والدین وابسته نشده و مهم‌تر از آن، ترس از تاریکی برایش مفهوم نیافته است.

پس از این سن، کودک توان مراقبت از خود را دارد؛ اما پیش از آن، توان مراقبت از خود را ندارد و ممکن است دچار آسیب (خفگی) شود. گذشته از این، گرمای وجود مادر و صدای ضربان قلب او در آرامش و رشد عاطفی او بسیار مؤثر است. تماس بدنی کودک با مادر، سبب افزایش ترشح هورمون پرولاکتین در شیر مادر می‌شود.

افزون بر این مادر می‌تواند در مرحله آسیب‌پذیری خواب کودک به او کمک کند و برای انتقال کودک از خواب سبک به عمیق و برعکس، به او یاری برساند. با راه های خواباندن کودک بیشتر آشنا شوید.

 

خواب کودک، دو مرحله دارد:

مرحله سبک و مرحله عمیق

در مرحله سبک، چشم حرکت دارد، و نیمه بسته است؛ بدن پیچ و تاب می‌خورد و حرکات تنفسی کودک نامنظم است.

در مرحله عمیق، بدن آرام، و تنفس منظم است و دست و پاها در دو طرف بدن رها می‌شود.

در نوزادی،۸۰ درصد خواب، سبک است و تا ۳ سالگی، ۸۰ درصد خواب، عمیق می‌شود، و این پدیده از الطاف الهی است تا کودک در خواب سبک بتواند در برابر سرما، گرسنگی، گرفتگی بینی و قطع تنفس، عکس‌العمل نشان دهد.

کودکان، دائم از مرحله خواب سبک به عمیق و برعکس در حال تغییرند و این تغییر دائم، دفعات بیداری و در نتیجه دفعات زمان آسیب‌پذیری را بیش‌تر می‌کند.

وجود مادر کنار کودک می‌تواند انتقال از خواب سبک به عمیق را با شیردهی یا نوازش و لالایی راحت‌تر کند و در صورت عدم حضور مادر، انتقال، به راحتی انجام نمی‌شود و کودک گریه‌های عصبی تر خواهد داد. در مدتی که فرزند کنار مادر می‌خوابد، مادر می‌تواند در شیردهی نیمه‌شب و شیردهی‌های موقت، مراقب تنفس او باشد.